“Μη εθελοντικές αποχωρήσεις” βάφτισαν τις απολύσεις !

 

 

Από factorx στις 08/07/2011

 

“Μη εθελοντικές αποχωρήσεις”. Αυτή η φράση χρησιμοποιείται στο μεταφρασμένο κείμενο του 4ου επικαιροποιημένου μνημονίου αναφορικά με τους δημοσίους υπαλλήλους που εργάζονται σε εταιρείες που θα πάψουν να υπάρχουν, και που θα μπουν (οι εργαζόμενοι) σε εργασιακή εφεδρεία.
Η κυβέρνηση που υπέγραψε με την τρόικα αυτό το Μνημόνιο δεν τόλμησε ούτε τη σωστή μετάφραση να κάνει. ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ. Ούτε αυτό δεν τόλμησε να μεταφράσει.
Τι πάει να πει μη εθελοντικές αποχωρήσεις. Νέο πασοκικό εύρημα είναι αυτό, να μην μεταφράζουμε το αγγλικό κείμενο από φόβο μη μας πάρουν με τις πέτρες.
Ας έχει τα κότσια η κυβέρνηση να ανακοινώσει ότι θα φύγουν από το δημόσιο κάποιες δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι, όχι να υπεκφεύγει με αυτόν τον τρόπο. Το συμφώνησε με την τρόικα, υπέγραψε άρα υπάρχει κανείς τρόπος να κάνει πίσω; Γιατί λοιπόν παίζει με τις λέξεις και με τη νοημοσύνη του κόσμου;
Παράλληλα, το κείμενο αναφέρει: “Ο κανόνας αυτός εφαρμόζεται χωρίς κλαδικές εξαιρέσεις και ισχύει και για το προσωπικό που μετατάσσεται από δημόσιες επιχειρήσεις σε άλλους φορείς της κυβέρνησης μετά την εξέταση των επαγγελματικών του προσόντων από τον ΑΣΕΠ με βάση τα τακτικά του κριτήρια. Οι εργαζόμενοι που μπαίνουν σε εργασιακή εφεδρεία θα αμείβονται με το 60% του μισθού τους (εξαιρούνται οι υπερωρίες και άλλες επιπρόσθετες αμοιβές) για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από 12 μήνες, κατόπιν του οποίου θα αποχωρούν”.
Για όλες λοιπόν τις επιχειρήσεις χωρίς καμιά εξαίρεση και με το πρόσχημα της διαφάνειας του ΑΣΕΠ θα πέσει το μεγάλο μαχαίρι. Το ερώτημα είναι ένα: Να απολυθούν κάποιοι αν είναι να σωθεί η πατρίδα. Αυτοί που θα μείνουν θα είναι οι επαρκείς, παραγωγικοί και ικανοί, ή θα είναι τα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ;

ΜΕΤΡΑ...ΣΟΚ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ 4ο....ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ !!! [ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ ]

 

Νέα σκληρά μέτρα για εισοδήματα, φόρους, ασφαλιστικό, συντάξεις, δημοσίους υπαλλήλους φέρνει το τέταρτο επικαιροποιημένο μνημόνιο που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες το βράδυ.

Βάσει του κειμένου, η κυβέρνηση θα αποκρατικοποιήσει περιουσιακά στοιχεία αξίας τουλάχιστον 390 εκατ. ευρώ, και θα υιοθετήσει ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων με στόχο τη συλλογή τουλάχιστον 15 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το τέλος του 2012, και τουλάχιστον 50 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το τέλος του 2015.

Παράλληλα, ιδρύεται φορέας αποκρατικοποιήσεων με ισχυρή διοίκηση προκειμένου να επιταχύνει τη διαδικασία αποκρατικοποιήσεων και να εγγυηθεί τη μη αναστρέψιμη εξέλιξη της διαδικασίας αυτής και την επαγγελματική διαχείριση. Συστήνεται Γενική Γραμματεία Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας με στόχο τη βελτίωση της διαχείρισης των ακινήτων, την απαλλαγή τους από τυχόν βάρη και την προετοιμασία τους για αποκρατικοποίηση.

Η κυβέρνηση θα λάβει μέτρα με στόχο τη μείωση των προμηθειών και των δαπανών προς τρίτους στις δημόσιες επιχειρήσεις, την αναθεώρηση των τελών, τη δημιουργία νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και τη μείωση των δαπανών για το προσωπικό μέσω της ολοκλήρωσης και της εφαρμογής ενός σχεδίου μείωσης του προσωπικού.

Το προσωπικό που δεν μπορεί να μεταταχθεί σύμφωνα με τον κανόνα της μίας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις θα αντιμετωπιστεί με μη εθελοντικές αποχωρήσεις και μέσω της δημιουργίας εργασιακής εφεδρείας (απόθεμα εργατικού δυναμικού). Ο κανόνας αυτός εφαρμόζεται χωρίς κλαδικές εξαιρέσεις και ισχύει και για το προσωπικό που μετατάσσεται από δημόσιες επιχειρήσεις σε άλλους φορείς της κυβέρνησης μετά την εξέταση των επαγγελματικών του προσόντων από τον ΑΣΕΠ με βάση τα τακτικά του κριτήρια. Οι εργαζόμενοι που μπαίνουν σε εργασιακή εφεδρεία θα αμείβονται με το 60% του μισθού τους (εξαιρούνται οι υπερωρίες και άλλες επιπρόσθετες αμοιβές) για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από 12 μήνες, κατόπιν του οποίου θα αποχωρούν.

Σε ό,τι αφορά στις τιμές των εισιτηρίων στον ΟΑΣΑ και στον ΟΣΕ καθώς και σε άλλες δημόσιες επιχειρήσεις, θα αυξηθούν κατά τουλάχιστον 25%.

Από την άλλη, η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη συγχώνευση, μεταφορά αρμοδιοτήτων και την κατάργηση 200 τοπικών ΔΟΥ που εκτιμήθηκαν ως ανεπαρκείς, αρχής γενομένης από το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους.

Αξίζει να τονιστεί ότι στο επικαιροποιημένο μνημόνιο προβλέπεται η υιοθέτηση επιπρόσθετων μέτρων για την απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, τη διεύρυνση των φορολογικών βάσεων και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών με τρόπο δημοσιονομικά ουδέτερο. Τα μέτρα αυτά αφορούν το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, το φόρο εισοδήματος επιχειρήσεων και το ΦΠΑ.

Ο κατάλογος των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων αναθεωρείται και η κάλυψή του μειώνεται σε κατά μέγιστο 10 τοις εκατό της απασχόλησης.

Ο νέος κατάλογος των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων (Νόμος 3863/2010) εφαρμόζεται με ισχύ από 1ης Αυγούστου 2011 σε όλους τους υπάρχοντες και τους μελλοντικούς εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση εντοπίζει τα ασφαλιστικά ταμεία που πληρώνουν εφάπαξ ποσό συνταξιοδότησης δυσανάλογο με τις καταβαλλόμενες εισφορές, και προσαρμόζει τις πληρωμές.

Το μνημόνιο προβλέπει αυξήσεις στους φόρους κατά τουλάχιστον 2017 εκατ. ευρώ το 2011 και επιπλέον 3678 εκατ. ευρώ το 2012, 156 εκατ. ευρώ το 2013 και 685 εκατ. ευρώ το 2014 μέσω της αύξησης του ΦΠΑ στα εστιατόρια και στα μπαρ από 13% σε 23% από το Σεπτέμβριο του 2011, της αύξησης στους φόρους ακίνητης περιουσίας, της μείωσης του αφορολόγητου στα 8000 ευρώ και της υιοθέτησης μίας προοδευτικής εισφοράς αλληλεγγύης, της αύξησης στη φορολόγηση με τεκμήρια εισοδήματος και τελών στους ελεύθερους εισοδηματίες, της μείωσης στις απαλλαγές φόρων/δαπανών, των αλλαγών στο φορολογικό καθεστώς για προϊόντα καπνού με πιο γρήγορη την πληρωμή του ειδικού φόρου και αλλαγών στη φορολογική διάρθρωση, μέσω του ειδικού φόρου στα αναψυκτικά, των ειδικών φόρων στο φυσικό αέριο και το υγροποιημένο αέριο, της κατάργησης του φορολογικού πλεονεκτήματος για το πετρέλαιο θέρμανσης (για τις επιχειρήσεις από τον Οκτώβριο 2011 και ύστερα, και για τα νοικοκυριά σταδιακά από τον Οκτώβριο 2011 έως τον Οκτώβριο 2013), της αύξησης στα τέλη κυκλοφορίας, των έκτακτων εισφορών σε αυτοκίνητα, μηχανές και πισίνες, της αύξησης των προστίμων για αυθαίρετα κτίσματα και της τακτοποίησης πολεοδομικών παραβάσεων, της φορολόγησης σκαφών και γιοτ, της ειδικής εισφοράς πάνω σε ακίνητα μεγάλης αξίας, της ειδικής εισφοράς για τους χώρους καπνιζόντων.

Δείτε το επικαιροποιημένο μνημόνιο εδώ.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Ένα New Deal για την Ευρώπη

του Γιάνη Βαρουφάκη 04/07/2011

• 

Διακήρυξη Έξι Ευρωπαίων Ηγετών για την Ευρωπαϊκή Κρίση και την Αναδόμηση της Ευρωζώνης: Παράλληλη δημοσίευση των Financial Times, Der Spiegel και protagon.gr
Πριν οκτώ μήνες, στις 18 Νοεμβρίου 2010, μαζί με τον Stuart Holland, παρουσιάσαμε στο protagon.gr ένα σκεπτικό-πρόταση για την Κρίση της ευρωζώνης. Για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από θεσμικές παρεμβάσεις εξορθολογισμού της. Μερικούς μήνες μετά, στις 11 Μαρτίου 2011, η πρόταση εκείνη επαναδιατυπώθηκε και πάλι από την ιστοσελίδα του protagon.gr (βλ. εδώ για την εξέλιξή της στα αγγλικά). Από τότε οι βασικοί άξονες της πρότασης, έχουν υιοθετηθεί από συνδικάτα (την Ευρωπαϊκή Ένωση Εργατικών Συνδικάτων, το Scotland Unite κ.α.), ινστιτούτα (π.χ. το Levy Institute της Νέας Υόρκης), και οργανισμούς (π.χ. την τράπεζα UBS) στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Τις τελευταίες εβδομάδες, και πάλι από κοινού με τον  Stuart Holland, συγγράψαμε μια Διακήρυξη που παραθέτει, υπό μορφή περίληψης, τα βασικά σημεία της πρότασης αυτής. Σκοπός μας ήταν η συγκομιδή υπογραφών από ευρωπαίους ηγέτες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην δόμηση της ευρωζώνης. Ηγέτες οι οποίοι μοιράζονται τις ανησυχίες μας και ενστερνίζονται την ουσία της πρότασης μας για τις θεσμικές αλλαγές που θα ωθούσαν την ευρωζώνη εκτός Κρίσης.
Σήμερα, η Διακήρυξη αυτή δημοσιεύεται, υπογεγραμμένη από έξι σημαντικούς ευρωπαίους, ταυτόχρονα στους Financial Times, στο Der Spiegel και, εδώ που πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας, στο protagon.gr (αφού άλλωστε εδώ πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας). Την παραθέτω αυτούσια και άνευ σχολίων:
Ένα νέο New Deal για την Ευρώπη
Διακήρυξη υπογεγραμμένη από τους:
Τζουλιάνο Αμάτο (τ. Πρωθυπουργός της Ιταλίας)
Γκι Βερχόφσταντ (τ. Πρωθυπουργός του Βελγίου, νυν ηγέτης της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο)
Μισέλ Ροκάρ (τ. Πρωθυπουργός της Γαλλίας)
Μάριο Σοάρες (τ. Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας)
Ενρίκε Μπαρόν (τ. ηγέτης της Σοσιαλιστικής Ομάδας και πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου)
Γιάτσεκ Σαριούζ Βόλσκι (Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τ. Αντιπρόεδρος της Ευρωβουλής, και Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής)
Η Ευρώπη χάνει τον πόλεμο μεταξύ των εκλεγμένων κυβερνήσεων των κρατών-μελών που την απαρτίζουν και των οίκων αξιολόγησης που δεν λογοδοτούν παρά στον εαυτό τους. Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να κυβερνήσουν αλλά οι οίκοι αξιολόγησης διατηρούν την εξουσία. Οι πολίτες το γνωρίζουν αυτό και, για αυτό, σε κάποια Ευρωπαϊκά κράτη δυστροπούν στην ιδέα παροχής οικονομικής βοήθειας σε άλλα κράτη.
Ωστόσο, ορισμένες από αυτές τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, ωφελήθηκαν τα μέγιστα από ένα ευρώ φθηνότερο και πιο ανταγωνιστικό από ό,τι θα ήταν σε μια ευρωζώνη αποτελούμενη από λιγότερα (και πλουσιότερα) κράτη-μέλη. Παράλληλα, η χρεοκοπία των πιο ευάλωτων σε χρέη κρατών θα έπληττε τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία της Κεντρικής Ευρώπης, κάτι που σημαίνει ότι τα συμφέροντα του 'βορρά' είναι απόλυτα συνυφασμένα με εκείνα του 'νότου'. Κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο.
Ως προς την απάντηση σε αυτή την πολύπλοκη Κρίση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι «λιγότερη» Ευρώπη αλλά «περισσότερη». Ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και ο Τζούλιο Τρεμόντι πρότειναν (όπως και άλλοι) την μετατροπή μέρους των εθνικών χρεών σε κοινό χρέος μέσω της έκδοσης ευρωομολόγων, μια κίνηση που θα σταματούσε την παρούσα κρίση χρέους. Συμφωνούμε.
Η απόφαση για μια τέτοια μετατροπή δεν χρειάζεται να είναι ομόφωνη. Μπορεί να επιτευχθεί στην βάση της εθελοντικής συμμετοχής κρατών-μελών εφόσον η πλειοψηφία (των κρατών-μελών) την προτείνει, όπως ακριβώς συνέβη και με τη δημιουργία του ίδιου του ευρώ. Οι κυβερνήσεις που επιθυμούν να διατηρήσουν τα δικά τους ομόλογα, όπως πιθανώς η Γερμανία, μπορούν να το κάνουν.
Συμφωνούμε επίσης με την πρόταση Γιουνκέρ-Τρεμόντι στο σκέλος που προβλέπει ότι τα ευρωομόλογα θα μπορούν να διακινούνται διεθνώς και να προσελκύουν πλεονάσματα από κρατικά αποθεματικά ταμεία (sovereign wealth funds) και από τις αναδυόμενες οικονομίες, των οποίων οι κυβερνήσεις προτείνουν ένα πιο πλουραλιστικό διεθνές νομισματικό σύστημα. Τα κονδύλια που θα προσελκύσουν τα ευρωομόλογα θα αποτελούν οικονομικές εισροές στην ΕΕ συνολικά και όχι οικονομική βοήθεια μεταξύ των κρατών - μελών.
Εξάλλου προτείνουμε το μέρος των εθνικών χρεών που θα μεταφερθεί στην ΕΕ να αποσυρθεί από την αγορά ομολόγων. Απλά, τα ομόλογα αυτά θα εξυπηρετούνται από την ΕΕ, από τα κονδύλια που θα ελκύσουν τα (ελευθέρως διακινούμενα στις αγορές) ευρωομόλογα, χωρίς όμως να αγοράζονται και να πωλούνται στις αγορές. Από τη στιγμή που δεν θα αγοράζονται ούτε και θα πωλούνται, δεν θα αφορούν πλέον τους οίκους αξιολόγησης. Το επιτόκιο αποπληρωμής από τα κράτη-μέλη προς την ΕΕ αυτού του μεταφερθέντος χρέους θα μπορούσε να αποφασιστεί σε μια σταθερή βάση από τους υπουργούς οικονομικών του Eurogroup. Έτσι, θα θωρακιστεί από τους κερδοσκόπους και οι κυβερνήσεις θα επανακτήσουν τον έλεγχο μεγάλου μέρους του χρέους από τους οίκους αξιολόγησης.
Προτείνουμε επίσης να διδαχθούμε από το New Deal των ΗΠΑ τη δεκαετία του 30, το οποίο ενέπνευσε την πρόταση του Ζακ Ντελόρ το 1993 να υποστηριχθεί το κοινό νόμισμα με κοινά ευρωομόλογα.
Η κυβέρνηση Ρούσβελτ δεν ζήτησε να δανειοδοτήσουν (ή να εγγυηθούν δάνεια) πλεονασματικές πολιτείες όπως η Καλιφόρνια τις ελλειμματικές πολιτείες. Ούτε και απαιτούσε οικονομική βοήθεια από αυτές, ή την εξαγορά από εκείνες των χρεών άλλων πολιτειών ή της Ένωσης. Ακριβώς έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος η Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητά την αγορά χρέους των κρατών-μελών ή την δανειοδότησή τους όταν δύναται να εκδώσει δικά της ευρωομόλογα τώρα.
Τα ομόλογα των ΗΠΑ χρηματοδοτούν την ομοσπονδιακή οικονομική πολιτική. Η Ευρώπη δεν διαθέτει τέτοια πολιτική. Όμως τα κράτη-μέλη, των οποίων τμήμα του εθνικού χρέους προτείνουμε να μετατραπεί σε κοινό χρέος μέσω της έκδοσης ευρωομόλογων, θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το υπόλοιπο χρέος τους μέσω των εσόδων από εθνική φορολογία και χωρίς οικονομική βοήθεια από άλλους.
Η Ευρώπη έχει επίσης ένα πλεονέκτημα που παραβλέπεται. Πολλά, αν όχι τα περισσότερα, κράτη-μέλη πνίγονται στα χρέη μετά τη διάσωση των τραπεζών. Όμως η ίδια η ΕΕ ουσιαστικά δεν έχει χρέος. Ακόμα και μετά την αγορά εθνικών ομολόγων από την ΕΚΤ στην δευτερογενή αγορά, από τον περασμένο Μάιο έως τώρα, το κοινό χρέος της Ένωσης είναι λιγότερο από 1% του ΑΕΠ.
Πρόκειται για λιγότερο από το ένα δέκατο του επιπέδου χρέους στο οποίο οι ΗΠΑ εξέδωσαν ομόλογα για να χρηματοδοτήσουν το New Deal, του οποίου η επιτυχία τους έδωσε την εμπιστοσύνη να χρηματοδοτήσουν το Σχέδιο Marshall το οποίο επανεκκίνησε την Ευρώπη μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και από το οποίο η Γερμανία ήταν αυτή που επωφελήθηκε περισσότερο από όλα τα κράτη.
Η έκδοση ευρωομολόγων, επί πλέον, δεν απαιτεί τη σύσταση κάποιου καινούργιου θεσμού. Ένα καλά προστατευμένο ομόλογο μπορεί να το διαχειριστεί ακόμα και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Εκδόσεις ομολόγων για την ανάπτυξη μπορούν να γίνουν από αυτό το Ταμείο ή από το γκρουπ στο οποίο ανήκει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή από την ίδια την ΕΚΤ. Μπορούν επίσης να εξυπηρετηθούν από έσοδα συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, όπως συμβαίνει με τα ομόλογα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι ο εγγυητής της νομισματικής σταθερότητας, αλλά η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων είναι εγγυητής της ευρωπαϊκής ανάπτυξης. Η δυνατότητά της να χρηματοδοτεί επενδυτικά προγράμματα ήδη είναι διπλάσια από αυτή της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων εκδίδει τα δικά της ομόλογα εδώ και 50 χρόνια δίχως εθνικές εγγυήσεις ή οικονομική βοήθεια. Κανένα από τα ισχυρά κράτη-μέλη της ευρωζώνης δεν υπολογίζει σε δανεισμό στο εθνικό του χρέος.
Η έκδοση ομολόγων διαφέρει ριζικά από το τύπωμα χρήματος και δεν σχετίζεται με την διαχείριση των κρατικών ελλειμμάτων. Έκδοση ομολόγων από την ΕΕ θα σήμαινε εισροή κεφαλαίων για χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής ανάνηψης και όχι λιτότητα ή πληθωριστικές τάσεις. Ζητάμε επειγόντως την αναγνώριση αυτής της διαπίστωσης από το Ecofin και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ώστε να εξασφαλιστεί η ευρωζώνη και να επιτευχθεί οικονομική και κοινωνική συνοχή στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού New Deal τώρα.

Παγκόσμιο» νόμισμα – Θέμα χρόνου η δημιουργία του !!! [ video ]

Με τη δημιουργία ενός “παγκόσμιου” νομίσματος για πολλούς ολοκληρώνονται σε μεγάλο βαθμό και τα σχέδια της “νέας τάξης” πραγμάτων!

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο έγκριτος οικονομολόγος Joseph Stiglitz, τάσσεται ανοιχτά υπέρ της δημιουργίας ενός «παγκόσμιου» νομίσματος. Τη πρώτη φορά που το έκανε ήταν το Νοέμβριο του 2008, όταν η οικονομική κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ με τη κατάρρευση της Lehman Brothers, μίας εκ των ισχυρότερων έως το 2008 επενδυτικών τραπεζών των ΗΠΑ, που λίγο αργότερα σε μορφή ντόμινο προκάλεσε τη τότε παγκόσμια οικονομική κρίση.
Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2010 ο Joseph Stiglitz, έδωσε συνέντευξη στο δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου και σε δύο από τις ερωτήσεις που αφορούσαν τη χώρα μας απάντησε τα παρακάτω:

Σ.Κ: Στο Ελληνικό παράδειγμα, ίσως θα ήταν καλύτερα η κυβέρνηση Καραμανλή να καταρρεύσει εντελώς το Μάρτιο παρά απλώς να παραδώσει την «καυτή πατάτα» στα χέρια του Παπανδρέου. Γιατί κατέληξε στην προσπάθεια και του Παπανδρέου να μην πάρει από την αρχή πολύ αυστηρά μέτρα. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει την κρίση χωρίς να βλέπει την εικόνα της κατάρρευσης. Ίσως για την Ελλάδα η κατάρρευση του παλιού συστήματος να ήταν για το καλύτερο…
Τ.Στ: Είμαι της άποψης ότι είναι καλύτερα να κάνει κανείς πράγματα με ένα πειθαρχημένο τρόπο. Και μία κατάρρευση δεν είναι ποτέ πειθαρχημένη κατάσταση. Αλλά η άλλη οπτική είναι ότι αν αποφύγεις την κατάρρευση μπορεί να μην κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει. Ο επικεφαλής του επιτελείου του Προέδρου Ομπάμα είπε κάποια στιγμή ότι «δεν πρέπει ποτέ να αφήνεις μία κρίση να πηγαίνει χαμένη» και το ζήτημα είναι ότι την αφήσαμε ή ρισκάραμε να το κάνουμε. Και ο λόγος ήταν ότι η κρίση δεν ήταν αρκετά μεγάλη για να πούμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αλλά, παραμένω αισιόδοξος ότι ακόμη και τώρα θα κάνουμε αυτά που πρέπει να γίνουν. Διότι αυτά που κάναμε απλά δεν είναι αρκετά για να αποκαταστήσουμε την οικονομία και επειδή αυτά που έγιναν έδειξαν τις ανεπάρκειες του συστήματός μας. Είναι δύσκολο να βρεις κάποιον που να υπερασπιστεί αυτό που έγινε.
Σ.Κ: Στην εισήγησή σας σήμερα είπατε ότι ο κ. Παπανδρέου έκανε πολύ καλή δουλειά στο Νταβός, προσπαθώντας να αποκαταστήσει την εικόνα της χώρας… Γιατί τότε οι διεθνείς αγορές δεν ανταποκρίνονται θετικά;
Τ.Στ: Υπάρχει μία θεωρία που υποστηρίζει ότι αυτό είναι «κερδοσκοπική επίθεση» και οι κερδοσκόποι δεν ενδιαφέρονται για γεγονότα, ενδιαφέρονται για τρωτά σημεία. Σκέφτονται πως αν σε αποδυναμώσουν και σε ανατρέψουν, θα βγάλουν κατόπιν λεφτά από το σορτάρισμα (short selling). Από αυτή την άποψη, δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις. Μία άλλη θεωρία λέει ότι οι αγορές έχουν έναν παράλογο πεσιμισμό και μία παράλογη αισιοδοξία. Ο Άλαν Γκρίνσπαν χρησιμοποίησε αυτούς τους όρους. Και υπάρχουν πολλές αποδείξεις γι’ αυτό. Όταν έχεις αυτού του είδους τον παράλογο πεσιμισμό, η παρουσίαση των αποδείξεων μπορεί να μην σου αλλάξει γνώμη. Ένα από τα πράγματα που θα έπρεπε να μάθουμε από αυτή την κρίση είναι ότι αυτή η θεωρία της λογικής αγοράς και των λογικών προσδοκιών δεν έχει βάση. Είναι λοιπόν ενδιαφέρον πόσο πολύ έχει εντυπωθεί στη σκέψη μας. Διότι κάνεις την ερώτηση, όταν κάποιοι υποστηρίζουν ότι η χώρα είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση – άνθρωποι σαν και μένα λένε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, άλλοι άνθρωποι λένε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα – γιατί η αγορά δεν ανταποκρίνεται; Και η απάντηση είναι ότι η αγορά είναι «τρελή». Πως οι αγορές άφησαν τη «φούσκα» να μεγαλώνει για χρόνια; Όταν άνθρωποι σαν τον Μπομπ Σίλερ υποδείκνυαν συνεχώς – κι εγώ το υποδείκνυα κι άλλοι το έκαναν – δείχνοντας τους αριθμούς και επισημαίνοντας ότι αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Δεν ήθελαν να ακούσουν αυτή την πληροφορία επειδή βρίσκονταν στη μέση μίας διαδικασίας κατά την οποία έβγαζαν πολλά λεφτά από αυτή τη «φούσκα» και το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και τώρα. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας αυτής είναι ότι υπάρχει μόνο μία φορά που οι τραπεζίτες εξέφρασαν σκεπτικισμό για όλη αυτή τη διαδικασία κι αυτό ήταν όταν οι κερδοσκόποι επιτέθηκαν στις τράπεζες. Εντελώς ξαφνικά είπαν «δε νομίζουμε ότι η κερδοσκοπία είναι και τόσο καλό πράγμα» και θέλησαν να κάνουν κάτι για την κερδοσκοπία. Και αυτό που πρότειναν είναι να σταματήσει το short-selling των τραπεζικών μετοχών. Σαν οι τραπεζικές μετοχές είναι «ιερές» και οι άλλες «ανίερες». Είναι πολύ περίεργο.
Το Μάρτιο του 2011 ξανά μίλησε στους Financial Times αυτή τη φορά, για την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός «παγκόσμιου» νομίσματος, ενώ μόλις χθες τόνισε πως η δημιουργία ενός «παγκόσμιου» νομίσματος θα αναμόρφωνε την οικονομία ολόκληρου του πλανήτη. Η Συμμετοχή της Κίνας στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία θα έπαιζε σημαντικότατο ρόλο στη παγκόσμια οικονομία.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιοι τάσσονται ανοιχτά υπέρ της δημιουργίας ενός «παγκόσμιου» νομίσματος. Οι πολέμιοι αυτών ισχυρίζονται πως οι υποστηρικτές της συγκεκριμένης ιδέας υπηρετούν και τη λεγόμενη «νέα τάξη» πραγμάτων που ουσιαστικά θέλει ολόκληρο το πλανήτη υποχείριο ορισμένων τραπεζιτών και όχι μόνο.Ολοκληρώνοντας, θα θυμίσω πως ο κος Joseph Stiglitz, είναι οικονομολόγος βραβευμένος με Νόμπελ (2001) ενώ υπηρέτησε με επιτυχία τη θέση του Προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας από το 1997 έως και το 2000.   

        ΠΗΓΗ   GEOPOLITICS & DAILY NEWS   

                                                                      

Που είναι η κυβέρνηση;

Από factorx στις 07/07/2011

Στη Ρώμη γίνονται, επισήμως, διαπραγματεύσεις, μεταξύ των πιστωτών μας, για τη μετακύλιση του ελληνικού χρέους.
Στο Παρίσι επεξεργάζονται το περίφημο σχέδιο Σαρκοζί.
Η Γερμανία διατυπώνει νέα δική της πρόταση.
Η Ολλανδία ανακοινώνει ό,τι οι τράπεζες της φέρονται έτοιμες να συμμετάσχουν οικειοθελώς σ’ ένα πρόγραμμα ανανέωσης ώριμων  ελληνικών Ομολόγων.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Allianz με δηλώσεις του αναφέρεται σ΄έναν «Τρίτο δρόμο» για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος.
Η Ελληνική Κυβέρνηση που βρίσκεται;
Εκπροσωπείται σ’ όλες αυτές τις διεργασίες;
Έχει λόγο όταν οι άλλοι αποφασίζουν για την τύχη μας ή όλα γίνονται εν αγνοία μας και θα μας ανακοινώσουν την …λυπητερή;
Τελικά έχουμε κυβέρνηση ή ο «παραιτημένος»  αναλώνει τον χρόνο του ψάχνοντας τοποθεσία για τις Καλοκαιρινές του διακοπές;
Mήπως αυτά που μας είπε ο κ. Γιούνκερ, εφαρμόζονται ήδη στην πράξη;

Λεφτά…υπάρχουν για την Μ.Κ.Ο της Μαργαρίτας Παπανδρέου!»

Σκάνδαλο…εξυπηρέτησης με κρατική διαφήμιση στην ιστοσελίδα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης(Μ.Κ.Ο) «Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη»(Κ.Ε.Δ.Ε) στην οποία είναι πρόεδρος η Μαργαρίτα Παπανδρέου, αποκαλύπτει ο Βουλευτής Αχαΐας Νίκος Ι. Νικολόπουλος. Ο Βουλευτής κατέθεσε Ερώτηση προς τους αρμόδιους Υπουργούς ανακαλύπτοντας ότι στην ιστοσελίδα http://www.kede.org/, «μια σελίδα που σίγουρα δεν έχει καθόλου επισκεψιμότητα, είχαν αναρτηθεί διαφημιστικά baner και κυρίως με κρατική διαφήμιση ΕΥΔΑΠ, ΟΠΑΠ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κ.ά.»!
«Στην Ελλάδα του Μνημονίου και της Τρόικας, στην Ελλάδα των Αγανακτισμένων, είναι προκλητικότατο κάποιοι να δίνουν κρατική διαφήμιση στην ιστοσελίδα της ΜΚΟ Κ.Ε.Δ.Ε, στην οποία είναι πρόεδρος η μητέρα του Πρωθυπουργού, Μαργαρίτα Παπανδρέου. Τελικά, έπρεπε να περάσουν 20 μήνες διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ για να καταλάβουμε τι εννοούσε ο Πρωθυπουργός όταν προεκλογικά έλεγε λεφτά υπάρχουν…» δήλωσε με νόημα ο Αχαιός Βουλευτής και  ερωτά τους Υπουργούς, ποιες κρατικές Υπηρεσίες και Οργανισμοί είχαν ή έχουν ακόμα και σήμερα διαφήμιση στην ιστοσελίδα και πόσο κόστισε για κάθε Υπηρεσία ή Οργανισμό η κάθε διαφήμιση, ζητώντας να κατατεθούν τα σχετικά τιμολόγια που να προκύπτει η σχετική δαπάνη.
Ερωτά επίσης, ποια είναι τα έσοδα της Μ.Κ.Ο Κ.Ε.Δ.Ε από τις διαφημίσεις στην ιστοσελίδα της και ζητά να κατατεθούν τα σχετικά έγγραφα που να προκύπτουν τα έσοδα που έχει εισπράξει τους τελευταίους 20 μήνες από την ιστοσελίδα όπως και οι φορολογικές δηλώσεις της Μ.Κ.Ο. Κ.Ε.Δ.Ε, των δυο τελευταίων ετών.
Ο κ. Νικολόπουλος, καλεί τους Υπουργούς να απαντήσουν και ποιος ήταν εκείνος που εισηγήθηκε από κάθε Υπηρεσία ή Οργανισμό να γίνει διαφήμιση στην ιστοσελίδα και σε ποιες άλλες ιστοσελίδες ΜΚΟ έχει δοθεί κρατική διαφήμιση, ζητώντας να κατατεθεί λίστα.
Τέλος, ερωτά πώς γίνεται ο καταμερισμός της κρατικής διαφήμισης στις ιστοσελίδες.

Οι απόψεις του Σαμαρά κερδίζουν έδαφος

Από factorx στις 05/07/2011

Προσπαθούν εδώ και μήνες να μας πείσουν ότι οι απόψεις του Σαμαρά είναι, περίπου, περιθωριακές.
Ό, τι δεν του μιλάει άνθρωπος στο εξωτερικό και, περίπου, θεωρείται  το «μαύρο πρόβατο» της Ευρωζώνης.
Ειρήσθω εν παρόδω, κάτι ανάλογα έλεγαν και για τον Μέγα Τάσο Παπαδόπουλο, όταν τον φοβέριζαν να πεί το «ναι» στο σχέδιο Ανάν.
Η Wall Street Journal
Σήμερα το πρωί, διάβασα στη Wall Street Journal, την ναυαρχίδα του Αμερικανικού κατεστημένου,  ένα άρθρο με θέμα: «Greek Opposition Slams Tax Rises!» και υπότιτλο «Samaras—Potential Contender for Prime Minister—Says Bailout Plan Is ‘Failure’»
Όταν η Wall Street Journal γράφει για   έναν  πολιτικό αρχηγό ό,τι  αντιτίθεται στην αύξηση των φόρων  είναι σαν να κερνά  με νέκταρ τις ….αγορές!
Όταν τον παρουσιάζει ως «potential contender for Prime Prime  Minister»,  είναι σαν να προετοιμάζει το έδαφος για να γίνει πρωθυπουργός.
Και όταν συμπληρώνει ότι είναι «οικονομολόγος και απόφοιτος του Χάρβαρντ», τους υποχρεώνει να   πάρουν στα σοβαρά τις απόψεις του.  Όσοι ξέρουν, καταλαβαίνουν.
Επί πλέον, όταν η Wall Street, επιλέγει να ενημερώσει  στο κοινό της ό,τι το πρόγραμμα του Μνημονίου είναι αποτυχία, σημαίνει ότι  προετοιμάζει τον …επικήδειο των εμπνευστών του.
Το άρθρο μέσα βέβαια είναι ισορροπημένο, αλλά παρουσιάζει όλες τις απόψεις του Προέδρου της Ν.Δ.
Προχωρεί και σε πολιτικές εκτιμήσεις και κλείνει με το γνωστό διάλογο με την κα. Μέρκελ.
Aδιέξοδη η ακολουθούμενη πολιτική
Λίγο αργότερα, διάβασα (στην ηλεκτρονική έκδοση του Βήματος) ένα άρθρο του  Kenneth Rogoff, Καθηγητή Οικονομικών του Χάρβαρντ, με τίτλο: «Η συνταγματική κρίση της Ευρώπης και το ευρώ», όπου μεταξύ άλλων, επισημαίνει : «…. η σημερινή στρατηγική είναι πιθανότερο να οδηγήσει σε μια άτακτη αναδιάρθρωση.  Γιατί θα έπρεπε ο ελληνικός λαός (και ο ιρλανδικός και ο πορτογαλικός) να δεχθεί χρόνια λιτότητας και χαμηλής ανάπτυξης για χάρη της ενίσχυσης των τραπεζικών συστημάτων της Γαλλίας και της Γερμανίας;
Το ΔΝΤ έχει υπάρξει ήδη εξαιρετικά γενναιόδωρο προς τις χώρες της περιφέρειας, αλλά δυστυχώς, ένα γενναιόδωρο ΔΝΤ είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται αυτή τη στιγμή η Ευρώπη.
Με την συνταγματική κρίση της, έχουμε φτάσει ακριβώς στη στιγμή που το ΔΝΤ χρειάζεται να βοηθήσει την ευρωζώνη να πάρει τις σκληρές αποφάσεις που δεν μπορεί να πάρει από μόνη της.
Το Ταμείο πρέπει να δημιουργήσει προγράμματα για την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα που θα αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα, θα μειώσουν το χρέος και θα τους προσφέρουν ρεαλιστική ελπίδα για την επιστροφή στην οικονομική ανάπτυξη.»
Δεν είναι το μοναδικό. Τελευταία πληθαίνουν τα άρθρα σοβαρών οικονομολόγων, οι οποίοι διαπιστώνουν το αυτονόητο: ότι το πρόγραμμα του Μνημονίου δεν βγαίνει.  Ότι στραγγαλίζει αδικαιολόγητα ένα λαό, για να περιορίσει τις απώλειες του τραπεζικού κατεστημένου. Ότι στο τέλος, εκ των πραγμάτων, θα δοθεί μια οδυνηρή λύση που μπορεί να μην την αντέξουν ούτε αυτοί τους οποίους  όλο αυτόν τον καιρό προσπαθούν εναγωνίως να διασώσουν.
Συμπέρασμα: Οι απόψεις που εκφράζει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος. Και όσο βαθαίνει  η κρίση,  τόσο θα πολλαπλασιάζονται και αυτοί που θα θέλουν να τις  ακούσουν. Το ζητούμενο είναι οι απόψεις του Σαμαρά να γίνουν πλειοψηφικό ρεύμα.  Αυτό, όμως,  «θέλει δουλειά πολλή»

Οι Γερμανοί δεν χρειάζονται πλέον την “πολιτική οικογενειοκρατία”;

Από factorx στις 04/07/2011

Νέο άρθρο – βόμβα για το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, δημοσιεύεται στην έντυπη έκδοση του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel. Στο άρθρο το οποίο έχει τίτλο «Φεουδαρχικοί δημοκράτες» και υπότιτλο «Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν τη χώρα», αναφέρεται ότι η Ελλάδα δύσκολα θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της.
Οι οικογένειες φυσικά είναι αυτές του Παπανδρέου, του Μητσοτάκη και του Καραμανλή.
Κάποιοι θα μπουν “μπράβο, οι Γερμανοί τα λένε με το όνομά τους τα πράγματα”. Πολλοί άλλωστε Έλληνες συμφωνούν ότι τα περίφημα πολιτικά τζάκια που μας κυβερνούν για δεκαετίες έχουν φέρει την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.
Αλλά να τα λέμε μεταξύ μας εδώ στην Ελλάδα να το καταλάβουμε. Αλλά να τα λέει το γερμανικό περιοδικό που έχει και τα… κονέ του με την γερμανική κυβέρνηση, πάει πολύ.
Μα καλά, τόσα χρόνια οι Γερμανοί αυτές τις κυβερνήσεις δεν ήθελαν για να κάνουν τις δουλίτσες τους στην Ελλάδα; Μ’ αυτούς τους πολιτικούς δεν έγινε η Siemens κολοσσός στη χώρα μας και επί χρόνια;
Η οικογένεια Μητσοτάκη δεν γλένταγε με τους τοποτηρητές της Siemens στην Ελλάδα. Οι Κοκκαλίνοι και λοιποί νταβατζήδες δε μοίραζαν τις δουλειές του δημοσίου;
Η Γερμανία δεν ήταν αυτή που έβαλε χέρι σε όλες τις μεγάλες μπίζνες όλα αυτά τα χρόνια; Το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, ποιος το πήρε, δεν το πήρε η Χόχτιφ;
Άσε δεν η… γερμανική στροφή του Κ. Σημίτη λόγω και των γνωριμιών που είχε ο αδερφός του στη Γερμανία αλλά και ο ίδιος.
Η οικογένεια Παπανδρέου και ειδικά ο Ανδρέας που το έπαιζε και ανεξάρτητος είχε μια χαρά σχέσεις με τους Γερμανούς και τους έστρωσε το χαλί για να πάρουν ένα σωρό δουλειές με τον ΟΤΕ κι όχι μόνο, είτε ως Δυτική Γερμανία, είτε ως Ανατολική, είτε ως ..ΕΕ.
Όσο για τον Γιώργο Παπανδρέου, αν και προσανατολισμένος προς ΗΠΑ δεν στρώνει τώρα το χαλί για να κάνει μεγάλες μπίζνες με τις κρατικές εταιρείες και τα ακίνητα η Μέρκελ;
Μπουχτήσαμε με σκάνδαλα με Γερμανούς. Ξεχνάμε την Φεροστάαλ με τα ναυπηγεία και τον Παπανικολή που γέρνει; Ξεχνάμε τις μίζες για την υπόθεση με τη ΜΑΝ;
Τόσοι και τόσοι πολιτικοί έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια και η Γερμανία ήταν πάντοτε παρούσα. Τα ξεχνά αυτά το γερμανικό περιοδικό ή εθελοτυφλεί;
Διότι μπορεί οι Έλληνες πολιτικοί να τα έκαναν θάλασσα τα προηγούμενα χρόνια αλλά για το κατάντημα της χώρας φταίνε και οι Γερμανοί. Έφαγαν, έφαγαν, έφαγαν που έλεγε κι ο Αυλωνίτης και τώρα έρχονται για να ξαναφάνε.
Από την παρασκηνιακή κυριαρχία επί της Ελλάδας, ερχόμαστε τώρα στην απόλυτη κυριαρχία με τους τοποτηρητές.
Το συμπέρασμα είναι ότι αυτές τις πολιτικές οικογένειες ήθελαν οι Γερμανοί κι αυτές κυβέρνησαν τη χώρα. Μπίζνες ήταν όλα και συνεχίζουν να είναι. Το θέμα είναι αν θα υπάρξει κάποιος που θα τους πει… ράους για να τελειώνουμε.